صبح شده.
خورشید آمده بالا.
پرندهها بیدار شدهاند.
و شب؟
شب کجاست؟
رفته پشت کوه؟
زیر تخت قایم شده؟
مرخصی گرفته؟
هیچکدام!
شب همین حالا یک جای دیگرِ زمین است.
زمین دائم میچرخد.
یک طرفش رو به خورشید است:
سلام روز!
یک طرفش از خورشید دور است:
سلام شب!
و ما هم بدون اینکه بفهمیم،
همراه زمین میچرخیم.
اما صبر کنید…
اگر شب دارد میرود، نمیشود دنبالش کرد؟
مثلاً سوار یک هواپیمای خیلی خیلی سریع شویم،
پشت سر شب راه بیفتیم
و نگذاریم صبح به ما برسد؟
شاید!
اگر به اندازهٔ کافی سریع باشیم، میتوانیم غروب را برای مدت بیشتری دنبال کنیم.
ولی پیشنهاد میکنیم قبل از حرکت،
یک بالش هم بردارید.
تعقیب شب احتمالاً طول میکشد.
و یک سؤال مهمتر:
یعنی همین الان یک جای دنیا نصفهشب است؟
بله!
یعنی شب هیچوقت تمام نمیشود؟
نه واقعاً!
همین حالا احتمالاً جایی روی زمین،
شاید یک نفر خوابیده.
یک نفر تازه مسواک زده.
و یک نفر هم زیر پتو بگوید:
«من اصلاً خوابم نمیاد!»
در همان لحظه،
یک جای دیگر آدمها تازه دارند صبحانه میخورند.
پس شب گم نمیشود.
شب همیشه یک جایی هست.
فقط باید بدانید کدام طرف زمین دنبالش بگردید.